1960 / 61

 

Prace podejmują nowi nauczyciele: Jan Zaleski, Zygmunt Arcyz. Liczba uczniów wzrasta do 347. W dalszym ciągu obowiązuje laicyzacja szkoły i wychowanie w duchu socjalizmu. Szkoła kładzie duży nacisk na działalność organizacji młodzieżowych, urządza wycieczki do zakładów pracy i zacieśnia więzi ze środowiskiem.

Nauczyciele i uczniowie włączają się do akcji „Tysiąc szkół na Tysiąclecie”, zbierane są składki na budowę szkół.

Wszyscy nauczyciele należą do Towarzystwa Przyjaciół Ziem Zachodnich.

Baza materialna wzbogaca się o telewizor i adapter.

 

1961 / 62

 

Pracę rozpoczyna Aniela Szadach. Liczba uczniów wzrasta, w szkole uczy się 369 osób. W szkole w dalszym ciągu duży nacisk kładzie się na laicyzacje i wychowanie w duchu socjalistycznym. Organizacją wiodącą jest ZMS, ale aktywnie działa Koło Krajoznawczo-Turystyczne i szkolny chór zorganizowany przez Zygmunta Arcyza.

Kończą się prace przy boisku szkolnym i poprawia się baza materialna szkoły.

Poszerza się kontakt młodzieży z kulturą, do Liceum przyjeżdża z koncertami niewidomy śpiewak – Ryszard Gruszczyński.

 

1962 / 63

Liczba uczniów wzrasta, klasy są bardzo liczne – liczą od 30 do 46 osób. Każda klasa ma obowiązek wyjechać na wycieczkę do Warszawy, a w jej programie obowiązkowa jest wizyta w teatrze.

Wymogi szkoły dotyczące stroju uczniowskiego są w dalszym ciągu surowe, młodzież ma obowiązek nosić fartuchy, berety, tarcze. Ideał uczennicy to skromna panienka w butach bez szpilek, z włosami bez trwałej ondulacji i twarzą bez śladu makijażu.

Postępuje proces laicyzacji, spada liczba uczniów uczęszczających na religię. Zalecenia władz są jednoznaczne – nauczyciele mają organizować atrakcyjne zajęcia pozalekcyjne, które zniechęcą młodzież do uczęszczania na lekcje religii. Organizowane są jednocześnie odczyty dla rodziców na temat laicyzacji, wśród młodzieży propaguje się moralność świecką.

 

ROK SZKOLNY 1963/64

Do grona pedagogicznego dołączają: pani Kazimiera Mortko, pani Danuta Popławska, pan Aleksander Rzetelny, pani Karolina Woźniak. Liczba uczniów wzrasta do 433 osób, internat liczy 173 wychowanków.

W procesie dydaktycznym pojawia się nowa metoda pracy - naucza­nie problemowe polegające na pracy w zespołach. Główny cel tej metody to aktywizacja uczniów podczas lekcji.

W ramach letniego wypoczynku szkoła organizuje obozy wędrowne dla młodzieży.

Liceum włącza się do obchodów 20-lecia PRL. Uczniowie przygoto­wują apele, wykonują gazetki ścienne oraz bardzo poważne prace na rzecz środowiska. Pracują przy budowie basenu, sadzą drzewa. Pani Aniela Szadach organizuje na miejscowym stadionie sportowym wspaniałe widowi­sko sportowe - spartakiadę.

Po raz kolejny jest również szkoła wizytowana przez władze kurato­ryjne, które oceniają jej pracę jako dobrą.

ROK SZKOLNY 1964/65

Podejmuje pracę pani Alicja Bukowska. Wzrasta liczba uczniów do 475 osób. Aktywnie działają organizacje szkolne, zwłaszcza ZMS. Wyróżnia się w pracy społecznej przewodniczący tej organizacji - uczeń Wiesław Budzyński. W dniach 17- 18 października z okazji 20-lecia istnienia szkoły odbywa się zjazd absolwentów.

ROK SZKOLNY 1965/66

Liczba uczniów wzrasta do 518. Szkoła organizuje swoją pracę pod kątem ostatniego roku obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego. Tysiąc­lecie państwa Liceum czci z jednej strony przez organizowanie tematycz­nie związanych z tą rocznicą imprez kulturalnych, z drugiej zaś przez wy­konywanie czynów społecznych.

W dydaktyce bardzo mocno akcentowanym kierunkiem jest naucza­nie problemowe.

Odbywa się kolejna wizytacja szkoły, która jej bazę materialną oce­nia jako bardzo dobrą. Lodowisko szkolne uznane zostało za najlepsze w powiecie mińskim.

ROK SZKOLNY 1966/67

Podejmuje pracę w szkole pan Adam Krywiczanin. Do Liceum uczę­szcza 378 uczniów. Klasy są bardzo liczne - nawet do 43 osób. Kadra peda­gogiczna liczy 19 osób. Z wyjątkiem 2 wszyscy mają wyższe wykształce­nie.

W procesie dydaktycznym kładzie się nacisk przede wszystkim na metody aktywizujące uczniów i indywidualizację nauczania. Ważne jest również uczenie przez przeżywanie a także samokształcenie młodzieży. W szkole działa wiele kół przedmiotowych.

Odbywa się kolejna wizytacja szkoły.

 

ROK SZKOLNY 1967/68

 

Podejmują pracę nowi nauczyciele: pani Urszula Kochanowska i pani Ludwika Moczydłowska. Praca wychowawcza szkoły przebiega pod ką­tem obchodów rocznicy Wielkiej Rewolucji Październikowej.

Spada liczba uczniów do 360 osób, w tym 20% stanowią chłopcy. W internacie mieszka 134 wychowanków. Na uwagę zasługuje wysoka fre­kwencja młodzieży od 91,6 do 97%. Szkoła przeżywa kolejną wizytację. Głośnym echem odbijają się w szkole wydarzenia marcowe.

ROK SZKOLNY 1968/69

Podejmuje pracę nowa nauczycielka-pani Jadwiga Borek. Do pro­gramu nauczania wchodzi nowy przedmiot-wychowanie obywatelskie. W procesie wychowawczym kładzie się nacisk na wychowanie w duchu pa­triotyzmu i internacjonalizmu. Wiodące organizacje w szkole to ZHP i ZMS.

ROK SZKOLNY 1969/70

Podejmują pracę: pani Danuta Gromulska, pani Maria Kaniowska, pani Danuta Wolczyńska. W planie pracy szkoły akcentuje się osiągnięcia PRL, kładzie nacisk na rozwijanie samodzielności i aktywności młodzie­ży. W związku z tym zostaje powołana w szkole Rada Młodzieżowa. Wzra­sta również pozycja wychowawcy. Powstaje Komisja Wychowawców Kla­sowych.

Obserwuje się akcenty upolitycznienia szkoły. Dyrektor apeluje do na­uczycieli, aby wstępowali w szeregi partii, podkreśla potrzebę powołania w szkole Podstawowej Organizacji Partyjnej. Młodzież internacka obowiąz­kowo ogląda dziennik telewizyjny. Uroczyście obchodzona jest 100-tna rocznica urodzin Lenina. Z okazji Roku Leninowskiego w szkole organi­zuje się akademię. Na uwagę zasługuje fakt uczestniczenia młodzieży w bardzo licznych w tym roku wycieczkach.