ROK SZKOLNY 1970/71
Szkoła wchodzi w okres ponownego rozkwitu. Liczba uczniów wzrasta do 499. W internacie mieszka 187 wychowanków, 27-na stancjach. Powiększa się grono pedagogiczne. Podejmują pracę: pani Helena Juryska, pan Ilia Juryski, pani Irena Domuń, pani Urszula Sołtysiak,pan Witold Radomski, pan Antoni Gabriel Rochowicz. Zastępcą dyrektora zostaje pan Franciszek Bukowski.
Wypadki grudniowe odbijają się na atmosferze pracy szkoły. Na zebraniach Rady Pedagogicznej omawia się te dramatyczne wydarzenia polityczne.
Po raz pierwszy mówi się też o zagrożeniu, jakim jest dla młodzieży narkomania.
Odbywa się kolejna wizytacja szkoły. W wynikac
klasyfikacji uczniów zwraca uwagę rekordowa w dziejach szkoły liczba ocen niedostatecznych z fizyki.ROK SZKOLNY 1971/72
W związku z gwałtownie wzrastającą liczbą uczniów ( 568 ) powiększa się również o dalsze osoby grono pedagogiczne. Podejmują pracę panie: Anna Talacha, Krystyna Palmowska, Janina Rochowicz, Teresa Danowska, Maria Kwiatkowska, Zofia Persjanow, Tamara Bołdak, Henryka Wróblewska. Wzrasta również do 193 liczba mieszkańców internatu.
W procesie dydaktycznym kładzie się duży nacisk na metody problemowo-zespołowe. Również ważne jest wychowanie zdrowotne i uczestnictwo młodzieży w kulturze. W internacie prowadzi się codziennie poranną gimnastykę, a Rada Pedagogiczna podejmuje uchwałę, aby każda klasa jeden raz w roku wyjeżdżała do opery.
Studniówka odbywa się w godz. 16 - 223l) w sali gimnastycznej. Po wspólnej kolacji młodzież wynosi stoliki do sal lekcyjnych i zaczyna się prawdziwa zabawa.
Szkolne koło PCK prowadzone przez panią Jadwigę Sowę zostaje wyróżnione za pracę opiekuńczą nad Domami Specjalnymi Starców i Dzieci w Mieni przez Zarząd Główny PCK listem pochwalnym do dyrektora szkoły. Od Zarządu Wojewódzkiego PCK otrzymuje nagrodę rzeczową w postaci 2 par butów z łyżwami i 5 toreb sanitarnych, natomiast od Dyrekcji, Rady Zakładowej i pensjonariuszy Domów Specjalnych - dyplom uznania. Opiekunce szkolnego koła PCK - pani Jadwidze Sowie przyznano Srebrny Krzyż Zasługi za pracę w tej organizacji.
W ramach akcji letniej szkoła organizuje 3 obozy wędrowne.
Władze oświatowe wprowadzają podział roku szkolnego na 3 semestry ( w poprzednich latach rok szkolny dzielił się na 4 okresy). W ramach wychowania zdrowotnego nauczyciele wszystkich przedmiotów mają obowiązek prowadzić gimnastykę śródlekcyjną. W planie dydaktyczno - wychowawczym umieszcza się uczczenie takich rocznic, jak: Rok Kopernikowski, 200-rocznica powstania Komisji Edukacji Narodowej, 50-roczni-ca powstania Związku Radzieckiego.
Regulamin egzaminu dojrzałości pozwala zdawać pisemny egzamin również z łaciny.
Szkoła ma prawo typować 2 najlepszych uczniów na studia wyższe bez egzaminu. Rada Pedagogiczna kieruje Józefa Podleckiego na dowolny kierunek studiów, a Alicję Rudzką na studia pedagogiczne (fizyka).
Sukcesy odnosi zespół muzyczny kierowany przez pana Zygmunta Arcyza. Zajmuje I miejsce w Konkursie Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. Pan Zygmunt Arcyz otrzymuje nagrodę I stopnia Ministra Oświaty i Wychowania.
W roku 1973 rozpoczyna się budowa Domu Nauczyciela przy Liceum.
ROK SZKOLNY 1973/74
W 20 oddziałach uczy się 561 uczniów, 134 wychowanków mieszka w internacie, w tym tylko 15 chłopców. Podejmują pracę nauczyciele: pan Sławomir Kępka, pan Roman Wardach, pani Elżbieta Świąc, pani Teresa Malczyk. Rok szkolny dzieli się już tylko na dwa okresy. W dalszym ciągu obowiązuje gimnastyka śródlekcyjna.
Na studia bez egzaminu typowani są najlepsi uczniowie: Teresa Madziar (medycyna), Krzysztof Sowa (technologia drewna), Hanna Trąbińska (biologia).
Odbywa się kolejna wizytacja szkoły.
ROK SZKOLNY 1974/75
Umiera dyrektor Józef Rudka. Kierownictwo szkoły obejmuje pan Franciszek Bukowski. Zastępcą dyrektora zostaje Antoni Gabriel Rochowicz. Podejmują pracę nowi nauczyciele: pan Wojciech Malczyk, pani Jadwiga Sobolewska, pan Stanisław Broda. Liczba uczniów utrzymuje się mniej więcej na stałym poziomie (565 ).
Z okazji 30-lecia istnienia szkoły Komitet Rodzicielski postanawia ufundować szkole sztandar. W czasie ferii zimowych organizowane są dla młodzieży pod nadzorem nauczycieli zajęcia w sali gimnastycznej i na lodowisku.
Nowy dyrektor intensywnie rozbudowuje szkołę. Trwa budowa Domu Nauczyciela, rozpoczyna się budowa szatni szkolnej i stołówki internackiej.
Na studia wyższe bez egzaminu wytypowano trzy uczennice: Krystynę Zielińską ( biologia ), Zuzannę Szubę ( farmacja ) i Małgorzatę Padzik (medycyna).
Odbywa się kolejna wizytacja szkoły.
ROK SZKOLNY 1975/76
Liczba uczniów spada do 420. W szkole podejmują pracę nowi nauczyciele: pani Helena Rosa, pan Zdzisław Roguski i pan Andrzej Budzyński. Wchodzi w życie Kodeks Ucznia.
Szkoła w dalszym ciągu rozbudowuje się. Trwa budowa Domu Nauczyciela, buduje się również pawilon gastronomiczny inetrnatu.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami Rada Pedagogiczna typuje najzdolniejszych uczniów na studia zagraniczne i krajowe: Jerzego Kaśkę do Związku Radzieckiego, Tomasza Wróblewskiego do Bułgarii, Urszulę Wójcik na dowolny kierunek studiów krajowych, Elżbietę Milewską na kierunek pedagogiczny oraz Annę Trzeciak - na kierunek deficytowy (fizyka ).
ROK SZKOLNY 1976/77
Sytuacja kadrowa stabilizuje się. Grono pedagogiczne powiększa się tylko o jedną nową osobę - pana Eugeniusza Święcha. W pracy szkoły duży nacisk kładzie się na działalność harcerstwa. W każdej klasie powinna powstać drużyna harcerska.
Trwa budowa szatni szkolnej, internatu i Domu Nauczyciela. Aby pozyskać dodatkowe fundusze, organizuje się dochodowe spotkanie nauczycieli z rodzicami w wieczór sylwestrowy.
Liceum działa w ramach Zbiorczej Szkoły Gminnej w Mrozach. Spada nabór młodzieży do klas I-szych.
Wzbogacony zostaje ceremoniał szkolny. Szkoła otrzymuje sztandar. Powstaje hymn szkoły napisany prze panią Wandę Rudkową ( słowa ) i pana Zygmunta Arcyza ( muzyka ).
Zmienia się otoczenie szkoły. Rozległy teren szkolny zostaje ogrodzony.
Młodzież szkolna masowo bierze udział w akcji wykopkowej, nie tylko w PGR Mienia, ale także u indywidualnych gospodarzy.
Szkoła w dalszym ciągu typuje najzdolniejszych uczniów na studia zagraniczne i krajowe. Są to: Liliana Wąsowska, Tadeusz Węglarz i Zuzanna Kaczorek na studia zagraniczne oraz Jolanta Mikołajczyk, Alina Tkaczyk, Wiesława Adamiak i Maria Malinowska na studia w kraju.
Kolejny sukces odnosi zespół wokalno - muzyczny, który na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze otrzymuje nagrodę dziennikarzy.
ROK SZKOLNY 1977/78
Nową nauczycielką jest pani Elżbieta Kornas. Do szkoły uczęszcza 436 uczniów.
Po oddaniu do użytku Domu Nauczyciela zdecydowanie poprawiają się warunki mieszkaniowe znacznej części kadry pedagogicznej.
W dalszym ciągu szkoła ma prawo typowania swoich najlepszych uczniów na studia zagraniczne i krajowe bez egzaminu. W tym roku wytypowano: na studia zagraniczne Małgorzatę Wójcik, na studia w kraju: Hannę Domańską, Izabellę Durek, Annę Kuć.
ROK SZKOLNY 1978/79
Obok Liceum Ogólnokształcącego powstaje Liceum Rolnicze. Nauczycielką przedmiotów zawodowych zostaje pani Urszula Szczerska. Następuje zmniejszenie liczby uczniów , w rezultacie czego zmniejsza się również liczba etatów nauczycielskich. Młodzież dotkliwie odczuwa brak w szkole etatu stomatologa.
W pracy wychowawczej w dalszym ciągu duży nacisk kładzie się na działalność ZHP. W każdej klasie działa drużyna harcerska, za którą odpowiedzialny jest wychowawca klasy. Na 427 uczniów w szkole 316 to harcerze. W pracy dydaktycznej natomiast za bardzo ważne uważa się stosowanie na lekcjach środków audiowizualnych. Organizuje się w szkole Izbę
Pamięci Narodowej. Jeden z absolwentów - Marek Piórkowski otrzymuje
wyróżnienie w konkursie „ Życia Warszawy „ na najlepszą pracę maturalną.
W ramach akcji letniej szkoła organizuje obozy wędrowne i hufce pracy OHP, którymi opiekuje się pani Danuta Gromulska.
Uczniowie wytypowani na wyższe uczelnie bez egzaminów to: Andrzej Dziubiński, Marek Piórkowski, Elżbieta Osińska, Anna Kuchno.
Poprawiają się zdecydowanie warunki lokalowe szkoły. Zostaje oddany do użytku budynek internatu, dobiega końca budowa szatni.
ROK SZKOLNY 1979/80
W Liceum Ogólnokształcącym i rozwijającym się Liceum Rolniczym podejmują pracę nowi nauczyciele: pan Zdzisław Eisler, pan Józef Chaciński, pan Zbigniew Jackowicz.
Szkoła w dalszym ciągu się rozbudowuje. Buduje się podziemny wsypna opał oraz łącznik między szkołą a internatem. Rada Pedagogiczna typuje na studia bez egzaminu najlepszych uczniów: Marka Osińskiego, Elżbietę Podstawkę i Jadwigę Włodarczyk.
Szkolne hufce OHP otrzymują nagrodę.
Ginie tragicznie pod kołami pociągu na stacji w Mrozach uczeń klasy drugiej - Grzegorz Podstawka. Wszyscy nauczyciele i cała młodzież biorą udział w jego pogrzebie.